In de schuur kijken bij Sophie Neitzel

  1. Wie ben je en wat doe je in het dagelijks leven?

Ik ben Sophie Neitzel, opgegroeid in het mooie zuiden van Brabant en inmiddels woonachtig in Zeeland. Ik ben in 2015 afgestudeerd aan de Wageningen Universiteit waar ik een MSc opleiding heb afgerond in aquacultuur en visserij. Ik ben werkzaam als projectmanager en onderzoeker bij Wageningen Marine Research (voorheen IMARES): iets wat prima aansluit bij mijn passie. Ik werk momenteel vooral aan zoutwater dossiers zoals het testen van nieuwe netten vistuigen op de grote kotters, het monitoren van bijvangst in garnalenvisserij en het vinden van nieuwe vistechnieken die geschikt zouden kunnen zijn voor een kleinschalige visserij in windparken, maar ook hou ik me bezig met de grootschalige visstandbemonstering op onze benedenrivieren. En uiteraard, als ik niet werk of voor mijn werk op, onder of aan het water zit, ben ik bezig met mijn hobby sportvissen.

  1. Welke leeftijd had je toen je begon met vissen?

Mijn allereerste keer vissen was op zout water, zo’n 16 jaar geleden alweer. Omdat niemand in mijn familie vist was het niet makkelijk om mijn ouders te overtuigen om toch eens te gaan, maar op mijn twaalfde gebeurde het dan toch echt: ik kreeg van mijn vader een hengel, een molen en wat zagers en de eerste sessie was een feit. En wel op het toen nog brakke Veerse Meer waar we een vakantiehuis hebben en ik al heel mijn leven kom. Verder dan een zwarte grondel kwamen we niet, maar wat was het leuk! Daarna heeft het een hele tijd stil gelegen: ik begon met studeren en in de tijd die ik doorbracht aan de waterkant richtte ik me op snoek.

  1. Waarom ben je gaan vissen?

Moeilijke vraag! Het is gewoon iets dat in mij zit, denk ik. Ik kan het slecht verklaren, maar ik word er gewoon helemaal gelukkig van. Het is ‘mijn ding’ en niet iedereen begrijpt het. Het buiten zijn, het avontuur met vismaten of in mijn eentje, het genieten van de natuur en dan als kers op de taart nog een mooie vis vangen… Tja, daar doe je het toch voor? En dan die prachtige zonsondergangen niet te vergeten. Oke, soms is het ook afzien, zoals die keer dat we eerst het ijs moesten openbreken en ik mijn voeten niet meer voelde. Maar dat hoort allemaal bij het avontuur en inmiddels kan ik er bijna een boek over schrijven.

  1. Wat is je beste herinnering aan het vissen? Grootste vangst of een bruut verhaal..

Weer een moeilijkste vraag – er zijn zoveel mooie momenten geweest in de jaren dat ik vis! Dat begon natuurlijk bij mijn allereerste visje, mijn eerste metersnoek, mijn eerste grote meerval, mijn eerste wilde forel op de vlieg en ga zo maar door. Ik wil twee momenten even toelichten. De eerste is mijn eerste bonefish die ik vorig jaar ving met de vliegenhengel op de flats van Bonaire. Maanden van tevoren was ik begonnen met het in orde maken van mijn materiaal, het binden van de vliegen en het uitzoeken van stekken. Na uren struinen ging de zon bijna onder en werd het lastiger om schaduwen of staarten te spotten. Mijn vriend wist er eentje te spotten zo’n 15 meter voor mij en gaf instructies waar ik ongeveer moest gooien. Onhandig genoeg en vol adrenaline wist ik de vlieg, een krab imitatie, recht bovenop de vis te landen. Normaal zijn bonefish enorm schuw en vliegen ze meteen weg zodra ze iets niet vertrouwen, maar deze had niets in de gaten. Hij kwam vol overtuiging achter mijn krab aan en voordat ik het door had stond mijn hengel krom en verdween mijn drijvende lijn van mijn spoel. In drie runs zag ik mijn oranje backing op mijn reel en ontstond lichtelijke paniek: dit is een grote! Toch wist ik de vis te landen en kon ik de bonefish van mijn bucketlist strepen. Zo ook de eerste keer in Indonesië: ik deed onderzoek naar kleinschalige tonijnvisserij op een afgelegen eilandje in de Molukken waar ik leefde met lokale handlijnvissers en mijn vertaler. Zonder elektriciteit, sanitaire voorzieningen of andere blanken op het eiland: gewoon even helemaal back to basic. Ik was een attractie op zich, kinderen vonden me maar eng met die blauwe ogen en de vrouwen bleven mijn blonde haar maar aaien. De mannen vonden het vooral vreemd dat een vrouw in de visserij werkte maar waren toch enorm geïnteresseerd. Zo liet ik op een dag wat van mijn eigen vangsten zien tijdens een interview en werd ik per direct uitgenodigd om een dag mee te gaan op zee. Tegen alle adviezen van het bedrijf waar ik voor werkte in stapte ik de volgende dag op de kleine houten boot (iets groter dan mijn kayak) met slechts wat handlijnen, haken en aas: zonder GPS, PLB of reddingsvesten. Ook een fishfinder was niet nodig want we zochten gewoon wat groepen dolfijnen op: waar dolfijnen zitten zit ook aasvis. De tonijnen jagen ook volop in deze baitballs samen met zeevogels, haaien, mahi-mahi en andere vissen. Je waant je midden in de set van Blue Planet 2, een prachtig tafereel om te mogen aanschouwen! Die dag vingen we geelvin- en skipjack tonijn aan de handlijn en kreeg ik een waar applaus voor het vangen van mijn eerste tonijn van zowel de vissers die alles zagen gebeuren op zee als van het hele dorp die bij terugkomst ons stonden op te wachten. Een ervaring die ik voor altijd bij me draag!

  1. Wie is je voorbeeld uit de hengelsport?

Ik kan enorm veel lachen met mijn vismaatjes en we leren elke sessie nog steeds veel van elkaar. Een echt voorbeeld heb ik niet, maar op mijn oom ben ik wel heel trots. Hij is geen visser, maar vond het altijd enorm leuk om mee te gaan naar de waterkant. Toen ik hem een aantal jaar terug een eigen hengel gaf kon hij niet wachten om mee te gaan. Elk begin is lastig, maar wat een doorzettingsvermogen! Na een keer oefenen op een forellenvijver was hij klaar voor het echte werk: roofvissen. Nog geen 15min en twee pluggen in de boom later stond hij toch echt met een kromme hengel: ‘ik denk dat ik vast zit’. Aan een snoek ja! Wat was ik trots. Enorm zonde dat deze vis net voor de kant wist te ontsnappen, maar die glimlach kon er niet meer van af. Begin dit jaar drukte ik een kleine shad in zijn handen en zei tegen hem dat hij zijn eerste baarzen ging vangen. Hij had de grootste vis die ochtend en mag nu met recht zeggen dat hij een echte visser is!

  1. Wat zou je nog wel eens willen meemaken of vangen? Reis / droomvis?

Een giant trevally (GT) vangen! Die staat enorm hoog op de bucketlist en ondanks ik er al volop mee heb gedoken en ze begin dit jaar zelfs heb gevoerd, heb ik er nog niet echt op kunnen vissen. Mijn absolute droomreis zou gaan naar Cocos Keeling Islands. En dan met een flinke vliegenlat zwiepen op de grootste GT’s en bonefish, een flink potje stoeien om ze maar zo snel mogelijk binnen te krijgen nog voordat de haaien erop duiken. Hopelijk komt die trip er ooit! Ik heb in januari op Christmas Island (Australië) wel kort erop kunnen vissen met flinke poppers, maar het bleef bij een gemiste geelvintonijn. Wel heb ik de afgelopen jaren heel wat droomvissen kunnen afstrepen: mahi-mahi en tonijn in Indonesië, wahoo in Australië, bonefish in de Cariben, zalm en (zee)forel in Noorwegen, Denemarken en Nieuw Zeeland en heel wat prachtige zeebaarzen, snoeken, meervallen en snoekbaarzen gewoon in eigen land.

  1. Wat zijn je favoriete visspullen?

Toch wel mijn Hobie viskayak. Het is een Hobie Pro Angler 12 in camo kleur en ze is echt mijn maatje. Ja, ik vind dat ze ondanks haar stoere uiterlijk toch een ‘haar’ is. We hebben enorm veel avonturen beleefd samen: over in flinke golven op de Noordzee gesprongen, grote en bijzondere vissen gevangen, over prachtige rivieren gevaren, gespeeld met tientallen zeehonden die wel erg graag de kayak in wilden klimmen en bovenal mooie herinneringen gemaakt. Ik moet er niet aan denken dat ik deze kayak niet meer zou hebben!

  1. Wat is jouw vis techniek?

Ook al vis ik op allerlei soorten en loop ik over van de verschillende hengels en materialen, mijn passie ligt toch echt bij roofvis. Het actief achter de vis aangaan met kunstaas, daar kun je me echt voor wakker maken. Letterlijk dan, want je vind me vaak genoeg ’s nachts in mijn eentje aan de waterkant. Het liefst vis ik op snoek, snoekbaars, zeebaars of meerval. En in het buitenland natuurlijk op de roofvissen die daar te vinden zijn.

  1. Wat zou je een beginnende visser willen meegeven als advies of heb je nog tips?

Het meeste leer je door lekker zelf aan de slag te gaan: natuurlijk is er tegenwoordig via allerlei kanalen van alles te vinden aan informatie. Maar pak je hengel en een klein tasje met spullen en neem eventueel iemand die je op weg kan helpen mee, en ga vooral veel tijd doorbrengen aan de waterkant. Zo leer je precies wanneer je actie ziet, op welke stukken, wanneer de vis actief is en waar je ze mee kunt verleiden. Die informatie moet je toch echt zelf ervaren en dat leer je denk ik het beste buiten aan de waterkant.

  1. Wat bied je via marktplaatshengelsport te koop aan?

Mijn Berkley TEC Ripple PVC bellyboat. Mijn eerste bellyboat waarmee ik mooie avonturen heb mogen beleven. Al snel moest deze bellyboat plaats maken voor mijn kayak en helaas heb ik hem dan ook niet meer gebruikt. De bellyboat is gemaakt van stevig PVC materiaal en komt compleet met twee tassen, rugbanden, een hengelrekje, stang met netje, netje voor achterop, stoel en een tafeltje waar je een Scotty of Berkley hengelsteun in kunt zetten.